Często to, na co nie mamy żadnego wpływu, potrafi skreślić wszystko, zaczynając od marzeń, kończąc na ludziach bliskich, którzy nadal są, ale ich bycie zmienia się o trzysta sześćdziesiąt stopni. Tak jakby nie chcieli już być...
Czasami wolałabym, by to, co miało się skończyć, w ogóle się nie zaczynało!

***
Czasem milczenie i gesty są bardziej wymowne niż słowa. Coś o tym wiemy, prawda? Człowiek, który potrafi to docenić jest jednym z wielkich skarbów. Spojrzy w oczy, przytuli, ale nic nie powie. Nie będzie miał też nic przeciwko zmoczonemu przez łzy ramieniu, bo marne 'będzie dobrze' rzadko działa. Dopiero potem ciszę przerywają słowa. Dotyczy to nie tylko chwil zwątpienia, smutku, ale i radości. Jeden uśmiech działa jak magnes i to właśnie on przyciąga uwagę drugiego człowieka. Niejednokrotnie popadałam ze skrajności w skrajność. Zastanawiająco bolesny wydźwięk śmiechu, czy szloch przypominający gwałtowny śmiech?

I pojawiłeś się Ty. Nie dawałeś mi zbędnych rad, nie mówiłeś jak żyć. Chciałeś mojego szczęścia. Byłeś, więc miałam je.

Jesteś.
Dziękuję...

Najbardziej zmysłowy jest dotyk. Ale przecież nie... To smak i zapach skóry doprowadza do obłędu. Niewolnik zmysłów, kłaniam się. Spokój w głowie. Serce i pragnienie uśpione. Cisza bezpowrotna i ciepły uśmiech wypływający na twarz. Nie ma o czym mówić. Nie ma o czym... Zmysły wspominają. Rozum śpi. Bez pancerzowa chwilowa, ale totalna...

Wydzieram godziny z doby żeby spędzić choć kilka z Tobą. Będziemy jeść kolację i palić świece, rzucać myśli w grząski grunt i brukować go złotym domysłem, będziemy tworzyć, a stworzyć możemy wszystko, co tylko chcesz.. Powiedz słowo, słowo ma moc tworzenia, stworzymy na podstawie słowa cały świat ulepiony z imaginacji i szaleństwa, gdzie zasięg Twojego wzroku nie zapędzi się w żadną noc.. Jakie będzie Twoje słowo? Tylko Ty spokojnie wyjmujesz mi pistolet z ręki, gdy mam go już przy skroni...

Niektórzy budzą się, by coś osiągnąć, inni tylko po to by nie spać całe życie.
Jedni zabijają czas, drugich to czas zabija.
Bo jedni ukradli uśmiech, drudzy mieli go od zawsze.

Ślizgamy się po prześcieradle, jak po polu bitwy. Ja kontra ciepło Twoich dłoni. I już jestem przegrana, kapituluję bez oporu by znaleźć się w Twej słodkiej niewoli. Ciągłe pojedynki naszych spojrzeń, Twoje palce zaplatane w sieci moich włosów, mój oddech niespodziewanie przechodzący na stronę wroga, za linię Twoich warg... Ukojeni sobą czekamy, aż dostrzeże nas czas i przystanie z uśmiechem, bym mogła na zawsze zastygnąć w szczęściu zwanym Tobą.  

Mogłabym być muśnięciem Twoich ust. Zostać na Twoim policzku, bylebyś nie zmywał mnie zbyt szybko... Zapachem na Twoim ciele. Pod warunkiem, że nie używałbyś innych perfum... Smakiem zmieszanym ze śliną. Tylko nie pluj i nie połykaj...
***

Co dzień ktoś, coś, gdzieś, szybko, szybko, tik-tak, tik-tak, muszę zdążyć, muszę teraz, muszę już. A my... We własnym śnie, utkanym w samych ciepłych kolorach. Uśmiechają się częściej, doceniają przestrzeń, na wiatr wychodzą, nawet zimno jest zimne inaczej. Coś ich goni, coś do nich krzyczy. Ale bariera ochronna wytrzymuje rzeczywistość..  

Egzaminują mnie ludzie, którzy nie mają pojęcia o życiu. Myślicie, że kształcenie to wszystko, że nauczy was życia, że poznacie tajniki podejmowania wyborów? Nie, tego nie można się nauczyć! To nie zrozumienie ciągów, rysowanie prostopadłych do trójkąta, wyrecytowanie wiersza Kochanowskiego! To nie data odkrycia Ameryki. To życie, tu stawiasz na swój byt, życie lub wegetacje? Twój wybór, jak wiele innych! Wy którzy stawiacie na naukę jako kielich życia, zrozumienia jego, jesteście w błędzie. Co więcej... wkładacie ten stek bzdur ludziom w głowy. Dobrze, ta nauka na coś się przydaje, dzięki niej prosto, kto będzie chciał zrozumie gdzie jest soczysty owoc, a gdzie zbuk!

Kupiłyśmy wino i mówiłyśmy.
Zasnęłyśmy gdzieś między kanapą, a nogą od stołu i wzajemnie siebie zbierałyśmy...
Potem trochę histeryzowałyśmy, powytykałyśmy na przemian błędy, powiedziałam jak na Ciebie jestem wściekła i jaki mam żal... rozmazały się makijaże i byłyśmy szczęśliwe...  
Serce w takich momentach kruszy się na kawałki.. Wczoraj miałam ochotę uderzyć sobie w twarz, albo ewentualnie ją bo myśli "o, ja głupia!", wymienne na "TY" nie przynosiły żadnego efektu.
Wbrew pozorom to nie pochód porcelanowych lalek...
TO złe KOBIETY były!
Dziwnie tak. Cenzura myśli...



~Jako mała dziewczynka naoglądałam się bajek o księżniczkach, rycerzach na białych koniach i smoczych bestiach. Wtedy chciałam być księżniczką, z czasem zapragnęłam mieć swego rycerza.
A dzisiaj chcę mieć smoka na własne skinienie, aby pozabijał tych, co nie podporządkowują się mojej władzy!

Tu na dole witam jesiennie. Zimno ? Ciepło ? Sama nie wiem. Temperatura nie odgrywa tutaj tak istotnej roli. Zasypianie traci sens, gdy nie czuję na szyi słodkiego oddechu. Spanie nie ma sensu, gdy nie czuję ciepła tych dłoni na moich plecach. Egoistyczna jestem ostatnio. Zbyt rozdrażniona. Potrzebuję więcej chwil dla samej siebie. Chwil na egopieszczoty.

Gdzieś wpół drogi między niebem i kamieniem gdzieś ponad krajem komputery dwa nadając myśl rozumieją się nieprawdopodobnie doskonale...

Ja Cię kręcęęę, czemu głód papierosowy przychodzi tak niespodziewanie nagle why?
Nienawidzę...
Jak można było być tak głupim żeby zacząć kopcić i tak debilnym, aby myśleć, że rzucanie tego syfu jest takie proste...
I gdzie się podziała ta moja silna wola?!
Help Me!
Przecież nie mogę do tego wrócić ajajaj...

Korzystając z chwili czasu, oczywiście nie zmarnowałam go absolutnie. Jako, że niedługo zaczyna się nowy rok, wpadłam na genialny pomysł w brew pozorom nie jest aż taki genialny jakby się mogło wydawać, no ale...
Chyba czas na jakieś poprzestawianie, nie nie... nie w życiu przestawiać nic nie będę. Ale zawsze mogę zacząc od -martwości- jako, że w mojej sypialni jest bardzo nudno postanowiłam ją trochę ożywić. I składa się też tak, że ogólnie trzeba pozmieniać to i owo!

Czasami mam ochotę przypierdolić w twarz pewnej osobie! I gdy już podnoszę rękę, uświadamiam sobie, że ... szkoda lustra...
Czas najwyższy zabrać się do intensywnego myślenia i rozruszania pamięci, samo w głowe nie wejdzie.
Nienawidzę gdy wiem, że muszę, a mi się nie chce. Co gorsze, stan ten co raz częściej mi towarzyszy. Nie chce mi się chcieć SIOK!

hłe hłe...

Nastolatków miłość

Wyznali ją sobie w parku na spacerze:
Ona - że chce z nim chodzić,
On - że chce z nią leżeć...


Miała matka syna...
jedna Hitlera a druga Stalina.  
I od tego zacznę nocną burzę mózgu!